Światowy Kongres Archeologiczny - Pierwszy Kodeks Etyki

Światowy Kongres Archeologiczny - Pierwszy Kodeks Etyki

Uwaga, otwiera nowe okno. PDFDrukujEmail

Światowy Kongres Archeologiczny - Pierwszy Kodeks Etyki

Zasady, którym należy się podporządkować:

Członkowie są zgodni co do tego, że mają zobowiązania wobec ludności tubylczej oraz że podporządkują się następującym zasadom:



· Uznawać znaczenie tubylczego dziedzictwa kultury, w tym stanowisk, miejsc, przedmiotów, artefaktów, szczątków ludzkich, dla przetrwania kultur tubylczych.

· Uznawać znaczenie ochrony tubylczego dziedzictwa kultury dla dobra ludności tubylczej.

· Uznawać szczególne znaczenie szczątków ludzkich należących do przodków ludności tubylczej, jak również stanowisk zawierających i/lub związanych z takimi szczątkami, dla tejże ludności.

· Uznawać istnienie istotnych związków między ludnością tubylczą a jej dziedzictwem kultury niezależnie od prawnej własności.

· Uznawać znaczenie, iż tubylcze dziedzictwo kultury prawowicie należy do tubylczych potomków tego dziedzictwa.

· Uznawać i honorować miejscową metodologię interpretacji, opieki kustoszowskiej, zarządzania oraz ochrony dziedzictwa kultury tubylczej.

· Ustanowić słuszne partnerstwo i związki między Członkami oraz ludnością tubylczą, której dziedzictwo kultury jest przedmiotem badań.

· Dążyć, w miarę możliwości, do zapewnienie przedstawicielstwa ludności tubylczej w instytucjach finansujących lub wyrażających zgodę na badania, aby przy formułowaniu norm badawczych, zadań, priorytetów oraz celów mieć pewność, że punkt widzenia tej ludności jest uwzględnioną z należytą powagą.

Reguły, których należy przestrzegać:

Członkowie przyjmują, że będą przestrzegać następujących reguł przed, w trakcie oraz po prowadzonych przez siebie badaniach:

Zanim rozpoczną jakiekolwiek badania i/lub oględziny, Członkowie będą rygorystycznie dążyć do rozpoznania ludności tubylczej, której dziedzictwo kultury ma być przedmiotem badań.

Członkowie podejmą negocjacje i uzyskają opartą na wiedzy zgodę osób wyznaczonych przez ludność tubylczą, której dziedzictwo kultury ma być przedmiotem badań.

Członkowie dołożą starań, aby uprawniony przedstawiciel ludności tubylczej, której dziedzictwo kultury jest przedmiotem badań, był informowany na bieżąco o przebiegu badań.

Członkowie dopilnują, żeby wyniki ich pracy były przedstawione z odpowiednim szacunkiem dla rozpoznanej ludności tubylczej.

Członkowie nie będą naruszać i/lub usuwać szczątków ludzkich należących do ludności tubylczej bez wyraźnego pozwolenia ze strony grup zainteresowanych.

Członkowie nie będą naruszać i/lub usuwać artefaktów oraz innych przedmiotów o szczególnym znaczeniu z punktu widzenia kultury, według rozumienia ludności tubylczej, której to dotyczy, bez wyraźnego pozwolenia z ich strony.

Członkowie uznają obowiązek zatrudnienia i/lub szkolenia ludności tubylczej w zakresie właściwych procedur w ramach swoich projektów, oraz wykorzystywania ludności tubylczej do monitorowania projektów.

Nowego Kodeksu nie należy traktować w oderwaniu; Rada uznała go jako pochodną przyjęcia przez WAC Porozumienia zwanego Vermillion Accord, uchwalonego w 1989 na Inter-Kongresie w Południowej Dakocie.